เล่ม ๑๗ · สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ขันธวารวรรค

เล่มที่ ๑๗ นี้อยู่ในพระสุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย ซึ่งเป็นการรวบรวมพระสูตรโดยจัดเข้าเป็นหมวดๆ ตามหัวเรื่อง เรียกว่าสังยุต บรรดาพระสูตรที่ว่าด้วยหัวข้อธรรมเดียวกัน เกี่ยวกับบุคคลจำพวกเดียวกัน หรือเป็นเรื่องของสถานที่อย่างเดียวกัน ก็นำมาเรียงรวมไว้ด้วยกัน (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๕–๗๖) สังยุตตนิกายทั้งหมดมี ๕๖ สังยุต รวมพระสูตรมากถึง ๗,๗๖๒ สูตร ใช้เนื้อที่หนังสือ ๕ เล่ม คือเล่ม ๑๕ ถึงเล่ม ๑๙ (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๖) เล่ม ๑๗ ซึ่งเป็นขันธวารวรรคนี้ มีสาระเน้นที่หมวดว่าด้วยขันธ์ คือขันธ์ ๕ อันเป็นหลักธรรมสำคัญที่พระพุทธเจ้าตรัสสอนให้พิจารณาเพื่อความรู้แจ้งในสภาวธรรม ผู้ศึกษาที่ต้องการค้นคว้าหลักธรรมเรื่องขันธ์ ๕ อย่างพรั่งพร้อมในที่เดียว สามารถมาศึกษาที่ขันธสังยุตในเล่มนี้ได้ ซึ่งเป็นตัวอย่างของการใช้ระบบการจัดหมวดหมู่พระไตรปิฎกให้เอื้อต่อการศึกษาค้นคว้าธรรมเฉพาะเรื่อง (รู้จักพระไตรปิฎก น. ๗๗–๗๘)

คำอธิบายนี้ผู้จัดทำเรียบเรียงจากหนังสือ รู้จักพระไตรปิฎก ให้ชัด ให้ตรง ของสมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ (ป. อ. ปยุตฺโต) ด้วยความตั้งใจให้ผู้อ่านเข้าใจได้ง่ายขึ้น