สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๑ · เล่ม ๑ ข้อ ๓๑๗

 [๓๑๗] ภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อเป็นยาสุกกะเคลื่อน ต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อให้ทาน สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อเป็นบุญ สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสส  ภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อบูชายัญ สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อไปสวรรค์ สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อเป็นพืช สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อทดลอง สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสสภิกษุจงใจ พยายาม เพื่อความหายโรค เพื่อความสุข และเพื่อความสนุก สุกกะเคลื่อนต้องอาบัติสังฆาทิเสส.  ขัณฑจักรมีความประสงค์ ๒ อย่างเป็นมูล จบ.  พัทธจักร  มีความประสงค์ ๒ อย่างเป็นมูล หมวดที่ ๑

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๕๒–๔๕๓

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง