สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๑ · เล่ม ๑ ข้อ ๖๒๗

 [๖๒๗] จบญัตติ ต้องอาบัติทุกกฏจบกรรมวาจาสองครั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัยจบกรรมวาจาครั้งสุด ต้องอาบัติสังฆาทิเสสเมื่อต้องอาบัติสังฆาทิเสส อาบัติทุกกฏเพราะญัตติ อาบัติถุลลัจจัยเพราะกรรมวาจาสองครั้ง ย่อมระงับบทว่า สังฆาทิเสส ความว่า สงฆ์เท่านั้นให้ปริวาสเพื่ออาบัตินั้น ชักเข้าหาอาบัติเดิม ให้มานัต เรียกเข้าหมู่ ไม่ใช่คณะมากรูปด้วยกัน ไม่ใช่บุคคลรูปเดียว เพราะฉะนั้น จึงตรัสเรียกว่า สังฆาทิเสส คำว่า สังฆาทิเสส เป็นการขนานนาม คือเป็นชื่อของอาบัตินิกายนั้นแล แม้เพราะเหตุนั้น จึงตรัสเรียกว่า สังฆาทิเสส.  บทภาชนีย์

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๓๙

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง