[๒๗๗] บุคคลอีก ๔ อย่าง๑. สมณมจละ [เป็นสมณะผู้ไม่หวั่นไหว]๒. สมณปทุมะ [เป็นสมณะเปรียบด้วยดอกบัวหลวง]๓. สมณปุณฑรีกะ [เป็นสมณะเปรียบด้วยดอกบัวขาว]๔. สมเณสุ สมณสุขุมาละ [เป็นสมณะผู้ละเอียดอ่อนในสมณะทั้งหลาย ฯ]
ดูกรผู้มีอายุทั้งหลาย ธรรมมีประเภทละ ๔ เหล่านี้แล อันพระผู้มีพระภาคผู้ทรงรู้ ทรงเห็นเป็นพระอรหันตสัมมาสัมพุทธเจ้าพระองค์นั้น ตรัสไว้โดยชอบแล้วพวกเราทั้งหมดด้วยกันพึงสังคายนา ไม่พึงแก่งแย่งกันในธรรมนั้น การที่พรหมจรรย์นี้พึงยั่งยืนตั้งอยู่นานนั้น พึงเป็นไปเพื่อประโยชน์แก่ชนมาก เพื่อความสุขแก่ชนมากเพื่อความอนุเคราะห์แก่โลก เพื่อประโยชน์เพื่อเกื้อกูล เพื่อความสุขแก่เทวดาและมนุษย์ทั้งหลาย ฯจบหมวด ๔___________หมวด ๕พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๙๓–๑๙๔