[๓๕๙]อกุศลกรรมบถ ๑๐ อย่าง๑. ปาณาติบาต [การยังสัตว์มีชีวิตให้ตกล่วงไป]๒. อทินนาทาน [การถือเอาสิ่งของที่เจ้าของมิได้ให้]๓. กาเมสุมิจฉาจาร [การประพฤติผิดในกาม]
๔. มุสาวาท [พูดเท็จ]๕. ปิสุณาวาจา [พูดส่อเสียด]๖. ผรุสวาจา [พูดคำหยาบ]๗. สัมผัปปลาป [พูดเพ้อเจ้อ]๘. อภิชฌา [ความโลภอยากได้ของเขา]๙. พยาบาท [ความปองร้ายเขา]๑๐. มิจฉาทิฏฐิ [ความเห็นผิด]พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๔๕–๒๔๖