อปัณณกสูตร

สุตตันตปิฎก มัชฌิมนิกาย มัชฌิมปัณณาสก์ · เล่ม ๑๓ ข้อ ๑๒๔

 [๑๒๔] เมื่อพระผู้มีพระภาคตรัสอย่างนี้แล้ว พราหมณ์คฤหบดีและชาวบ้านศาลาทั้งหลายได้กราบทูลว่า ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญ ภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก ข้าแต่พระโคดมผู้เจริญภาษิตของพระองค์แจ่มแจ้งนัก เปรียบเหมือนบุคคลหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางแก่คนหลงทาง หรือตามประทีปในที่มืด ด้วยหวังว่าผู้มีจักษุจักเห็นรูป ดังนี้ ฉันใด พระโคดมผู้เจริญทรงประกาศธรรมโดยอเนกปริยาย ฉันนั้นเหมือนกัน ข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายนี้ ขอถึงท่านพระโคดม พระธรรมและพระภิกษุสงฆ์ว่าเป็นสรณะ ขอท่านพระโคดมจงทรงจำข้าพระพุทธเจ้าทั้งหลายว่า เป็นอุบาสก ผู้ถึงสรณะตลอดชีวิต ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ฉะนี้แล.  จบ อปัณณกสูตร ที่ ๑๐.  จบ คหปติวรรค ที่ ๑.  _______________  รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ  ๑. กันทรกสูตร  ๒. อัฏฐกนาครสูตร  ๓. เสขปฏิปทาสูตร  ๔. โปตลิยสูตร  ๕. ชีวกสูตร  ๖. อุปาลิวาทสูตร  ๗. กุกกุโรวาทสูตร  ๘. อภัยราชกุมารสูตร  ๙. พหุเวทนิยสูตร  ๑๐. อปัณณกสูตร  ________________  ภิกขุวรรค  ๑. จูฬราหุโลวาทสูตร  เรื่องพระราหุล

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๒–๑๐๔

อธิบาย
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง