[๓๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย สมณพราหมณ์เหล่าใดเหล่าหนึ่ง กำหนดขันธ์ส่วนอนาคตมีทิฐิคล้อยตามขันธ์ส่วนอนาคต ย่อมปรารภขันธ์ส่วนอนาคต กล่าวยืนยันบทแห่งความเชื่อมั่นหลายประการ สมณพราหมณ์เหล่านั้นทั้งหมด ย่อมกล่าวยืนยันอายตนะ ๕ นี้ทั้งมวล หรือเฉพาะอายตนะใดอายตนะหนึ่ง ฯดูกรภิกษุทั้งหลาย มีสมณพราหมณ์พวกหนึ่ง กำหนดขันธ์ส่วนอดีต มีทิฐิคล้อยตามขันธ์ส่วนอดีต ย่อมปรารภขันธ์ส่วนอดีต กล่าวยืนยันบทแห่งความเชื่อมั่นหลายประการ คือ
พวกหนึ่งกล่าวยืนยันอย่างนี้ว่า อัตตาและโลกเที่ยง นี้เท่านั้นจริง อย่างอื่นเปล่าพวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกไม่เที่ยง...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกทั้งเที่ยงและไม่เที่ยง...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกเที่ยงก็มิใช่ ไม่เที่ยงก็มิใช่...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีที่สุด...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกไม่มีที่สุด...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกทั้งมีที่สุดและไม่มีที่สุด...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีที่สุดก็มิใช่ ไม่มีที่สุดก็มิใช่...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีสัญญาอย่างเดียวกัน...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีสัญญาต่างกัน...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีสัญญาย่อมเยา...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีสัญญาหาประมาณมิได้...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีสุขโดยส่วนเดียว...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีทุกข์โดยส่วนเดียว...พวกหนึ่ง...ว่า อัตตาและโลกมีทั้งสุขและทุกข์...พวกหนึ่งกล่าวยืนยันอย่างนี้ว่า อัตตาและโลก มีทุกข์ก็มิใช่ สุขก็มิใช่นี้เท่านั้นจริงอย่างอื่นเปล่า ฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๔–๒๕