[๔๗๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ประการอื่นยังมีอีก คนพาลเห็นราชา ทั้งหลายจับโจรผู้ประพฤติผิดมาแล้ว สั่งลงกรรมกรณ์ต่างชนิด คือ(๑) โบยด้วยแส้บ้าง(๒) โบยด้วยหวายบ้าง
(๓) ตีด้วยตะบองสั้นบ้าง(๔) ตัดมือบ้าง(๕) ตัดเท้าบ้าง(๖) ตัดทั้งมือทั้งเท้าบ้าง(๗) ตัดหูบ้าง(๘) ตัดจมูกบ้าง(๙) ตัดทั้งหูทั้งจมูกบ้าง(๑๐) ลงกรรมกรณ์วิธี หม้อเคี่ยวน้ำส้ม บ้าง(๑๑) ลงกรรมกรณ์วิธี ขอดสังข์ บ้าง(๑๒) ลงกรรมกรณ์วิธี ปากราหู บ้าง(๑๓) ลงกรรมกรณ์วิธี มาลัยไฟ บ้าง(๑๔) ลงกรรมกรณ์วิธี คบมือ บ้าง(๑๕) ลงกรรมกรณ์วิธี ริ้วส่าย บ้าง(๑๖) ลงกรรมกรณ์วิธี นุ่งเปลือกไม้ บ้าง(๑๗) ลงกรรมกรณ์วิธี ยืนกวาง บ้าง(๑๘) ลงกรรมกรณ์วิธี เกี่ยวเหยื่อเบ็ด บ้าง(๑๙) ลงกรรมกรณ์วิธี เหรียญกษาปณ์ บ้าง(๒๐) ลงกรรมกรณ์วิธี แปรงแสบ บ้าง(๒๑) ลงกรรมกรณ์วิธี กางเวียน บ้าง(๒๒) ลงกรรมกรณ์วิธี ตั่งฟาง บ้าง(๒๓) ราดด้วยน้ำมันเดือดๆ บ้าง(๒๔) ให้สุนัขทึ้งบ้าง(๒๕) ให้นอนหงายบนหลาวทั้งเป็นๆ บ้าง(๒๖) ตัดศีรษะด้วยดาบบ้าง
ในขณะที่เห็นนั้น คนพาลจะมีความรู้สึกอย่างนี้ว่า เพราะเหตุแห่งกรรมชั่วปานใดแล ราชาทั้งหลายจึงจับโจรผู้ประพฤติผิดมาแล้ว สั่งลงกรรมกรณ์ต่างชนิด คือ โบยด้วยแส้บ้าง ฯลฯ ตัดศีรษะด้วยดาบบ้าง ก็ปรกติเหล่านั้นมีอยู่ในเรา และเราก็ปรากฏในปรกติเหล่านั้นด้วย ถ้าแม้ราชาทั้งหลายรู้จักเรา ก็จะจับเราแล้วสั่งลงกรรมกรณ์ต่างชนิด คือ โบยด้วยแส้บ้าง ฯลฯ ให้นอนหงายบนหลาวทั้งเป็นๆบ้าง ตัดศีรษะด้วยดาบบ้าง ดูกรภิกษุทั้งหลาย คนพาลย่อมเสวยทุกข์โทมนัสข้อ ที่สองแม้ดังนี้ในปัจจุบัน ฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๔๐–๒๔๒