[๕๑๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย พระยายมครั้นปลอบโยน เอาอกเอาใจไต่ถามถึงเทวทูตที่ ๓กะสัตว์นั้นแล้ว จึงปลอบโยน เอาอกเอาใจ ไต่ถามถึงเทวทูตที่ ๔ ว่า ดูกรพ่อมหาจำเริญ ท่านไม่ได้เห็นเทวทูตที่ ๔ ปรากฏในหมู่ มนุษย์หรือ ฯสัตว์นั้นทูลอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าไม่เห็นเลย เจ้าข้า ฯพระยายมถามอย่างนี้ว่า ดูกรพ่อมหาจำเริญ ท่านไม่ได้เห็นราชาทั้งหลาย ในหมู่มนุษย์จับโจรผู้ประพฤติผิดมาแล้ว สั่งลงกรรมกรณ์ต่างชนิดบ้างหรือ คือ ฯ(๑) โบยด้วยแส้บ้าง(๒) โบยด้วยหวายบ้าง(๓) ตีด้วยตะบองสั้นบ้าง(๔) ตัดมือบ้าง(๕) ตัดเท้าบ้าง(๖) ตัดทั้งมือทั้งเท้าบ้าง(๗) ตัดหูบ้าง(๘) ตัดจมูกบ้าง(๙) ตัดทั้งหูทั้งจมูกบ้าง(๑๐) ลงกรรมกรณ์วิธี หม้อเคี่ยวน้ำส้ม บ้าง(๑๑) ลงกรรมกรณ์วิธี ขอดสังข์ บ้าง(๑๒) ลงกรรมกรณ์วิธี ปากราหู บ้าง(๑๓) ลงกรรมกรณ์วิธี มาลัยไฟ บ้าง(๑๔) ลงกรรมกรณ์วิธี คบมือ บ้าง
(๑๕) ลงกรรมกรณ์วิธี ริ้วส่าย บ้าง(๑๖) ลงกรรมกรณ์วิธี นุ่งเปลือกไม้ บ้าง(๑๗) ลงกรรมกรณ์วิธี ยืนกวาง บ้าง(๑๘) ลงกรรมกรณ์วิธี เกี่ยวเหยื่อเบ็ด บ้าง(๑๙) ลงกรรมกรณ์วิธี เหรียญกษาปณ์ บ้าง(๒๐) ลงกรรมกรณ์วิธี แปรงแสบ บ้าง(๒๑) ลงกรรมกรณ์วิธี กางเวียน บ้าง(๒๒) ลงกรรมกรณ์วิธี ตั่งฟาง บ้าง(๒๓) ราดด้วยน้ำมันเดือดๆ บ้าง(๒๔) ให้สุนัขทึ้งบ้าง(๒๕) ให้นอนหงายบนหลาวทั้งเป็นๆ บ้าง(๒๖) ตัดศีรษะด้วยดาบบ้าง ฯสัตว์นั้นทูลอย่างนี้ว่า เห็น เจ้าข้า ฯพระยายมถามอย่างนี้ว่า ดูกรพ่อมหาจำเริญ ท่านนั้นรู้ความมีสติ เป็น ผู้ใหญ่แล้ว ได้มีความดำริดังนี้บ้างไหมว่า จำเริญละ เป็นอันว่า สัตว์ที่ทำกรรมลามกไว้นั้นๆ ย่อมถูกลงกรรมกรณ์ต่างชนิดเห็นปานนี้ในปัจจุบัน จะป่วยกล่าว ไปไยถึงชาติหน้า ควรที่เราจะทำความดีทางกาย ทางวาจา และทางใจ ฯสัตว์นั้นทูลอย่างนี้ว่า ข้าพเจ้าไม่อาจ เจ้าข้า มัวประมาทเสีย เจ้าข้า ฯพระยายมกล่าวอย่างนี้ว่า ดูกรพ่อมหาจำเริญ ท่านไม่ได้ทำความดีทางกาย ทางวาจา และทางใจไว้ เพราะมัวประมาทเสีย ดังนั้น เหล่านายนิรยบาลจักลงโทษโดยอาการที่ท่านประมาทแล้ว ก็บาปกรรมนี้นั่นแล ไม่ใช่มารดาทำให้ท่านไม่ใช่บิดาทำให้ท่าน ไม่ใช่พี่น้องชายทำให้ท่านไม่ใช่พี่น้องหญิงทำให้ท่าน ไม่ใช่มิตรอำมาตย์ทำให้ท่าน ไม่ใช่ญาติสาโลหิตทำให้ท่าน ไม่ใช่สมณะและพราหมณ์ทำให้ท่าน ไม่ใช่เทวดาทำให้ท่าน ตัวท่านเองทำเข้าไว้ ท่านเท่านั้นจักเสวยวิบากของบาปกรรมนี้ ฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๕๘–๒๕๙