[๗๔๙] ดูกรท่านฉันนะ ท่านพิจารณาเห็นจักษุ จักษุวิญญาณ ธรรมที่รู้ได้ด้วยจักษุวิญญาณว่า นั่นของเรา นั่นเรา นั่นอัตตาของเราหรือ
ท่านพิจารณาเห็นโสต โสตวิญญาณ ...ท่านพิจารณาเห็นฆานะ ฆานวิญญาณ ...ท่านพิจารณาเห็นชิวหา ชิวหาวิญญาณ ...ท่านพิจารณาเห็นกาย กายวิญญาณ ...ท่านพิจารณาเห็นมโน มโนวิญญาณ ธรรมที่รู้ได้ด้วยมโนวิญญาณว่า นั่นของเรา นั่นเรานั่นอัตตาของเราหรือ ฯฉ. ข้าแต่ท่านพระสารีบุตร กระผมพิจารณาเห็นจักษุ จักษุวิญญาณธรรมที่รู้ได้ด้วยจักษุวิญญาณว่า นั่นไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่เรา ไม่ใช่อัตตาของเรา ฯกระผมพิจารณาเห็นโสต โสตวิญญาณ ...กระผมพิจารณาเห็นฆานะ ฆานวิญญาณ ...กระผมพิจารณาเห็นชิวหา ชิวหาวิญญาณ ...กระผมพิจารณาเห็นกาย กายวิญญาณ ...กระผมพิจารณาเห็นมโน มโนวิญญาณ ธรรมที่รู้ได้ด้วยมโนวิญญาณว่านั่นไม่ใช่ของเรา ไม่ใช่เรา ไม่ใช่อัตตาของเรา ฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๕๗–๓๕๘