[๗๖๙] น. ดูกรน้องหญิงทั้งหลาย พวกท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน จักษุเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯน. ก็สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์หรือเป็นสุข ฯภิกษุณี. เป็นทุกข์ เจ้าข้า ฯน. ก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรหรือที่จะตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา นั่นเรา นั่นอัตตาของเรา ฯภิกษุณี. ไม่ควรเลย เจ้าข้า ฯน. ดูกรน้องหญิงทั้งหลาย พวกท่านจะสำคัญความข้อนั้นเป็นไฉน โสตเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯลฯน. ฆานะเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯลฯน. ชิวหาเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯลฯน. กายเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯลฯน. มโนเที่ยงหรือไม่เที่ยง ฯภิกษุณี. ไม่เที่ยง เจ้าข้า ฯน. ก็สิ่งใดไม่เที่ยง สิ่งนั้นเป็นทุกข์หรือเป็นสุข ฯภิกษุณี. เป็นทุกข์ เจ้าข้า ฯน. ก็สิ่งใดไม่เที่ยง เป็นทุกข์ มีความแปรปรวนเป็นธรรมดา ควรหรือที่จะตามเห็นสิ่งนั้นว่า นั่นของเรา นั่นเรา นั่นอัตตาของเรา ฯภิกษุณี. ไม่ควรเลย เจ้าข้า ฯน. นั่นเพราะเหตุไร ฯ
ภิกษุณี. เพราะเมื่อก่อน พวกดิฉันมิได้เห็นข้อนั้นดีด้วยปัญญาชอบตามความเป็นจริงว่าอายตนะภายใน ๖ ของเรา ไม่เที่ยง แม้เพราะเหตุนี้ เจ้าข้า ฯน. ดูกรน้องหญิงทั้งหลาย ถูกละๆ พระอริยสาวกผู้เห็นเรื่องนี้ด้วยปัญญาชอบ ตามความเป็นจริง ย่อมมีความเห็นอย่างนี้แล ฯพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๖๖–๓๖๗