[๓๑๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย บุคคลเมื่อไม่รู้ไม่เห็นชราและมรณะตามเป็นจริง พึงกระทำความศึกษาเพื่อความรู้ในชราและมรณะตามความเป็นจริง ฯ
[ไปยยาลอย่างนี้ พึงกระทำกิจอันเป็นไปในสัจจะ ๔]พึงกระทำความเพียร ... พึงกระทำฉันทะ ... พึงกระทำความอุตสาหะ ...พึงกระทำความไม่ย่อท้อ ... พึงกระทำความเพียรแผดเผากิเลส ... พึงกระทำความเป็นผู้กล้า ... พึงกระทำความเพียรเป็นไปติดต่อ ... พึงกระทำสติ ... พึงกระทำสัมปชัญญะ ... พึงกระทำความไม่ประมาท ...ดังนี้แล ฯจบอันตรไปยยาลที่ ๙หัวข้อแห่งอันตรไปยยาลพระผู้มีพระภาคตรัส ครู ๑. ความศึกษา ๑. ความเพียร ๑.ฉันทะ ๑. ความอุตสาหะ ๑. ความไม่ย่อท้อ ๑. อาตัปปะ ๑.วิริยะ ๑. สาตัจจะ ๑. สติ ๑. สัมปชัญญะ ๑. อัปปมาท ๑.จบอันตรไปยยาลอันเป็นหัวข้อพระสูตรเบื้องต้นมีหัวข้อพระสูตร ๑๒ หัวข้อ รวมเป็น ๑๓๒ สูตร มีไปยยาลในระหว่างพระผู้มีพระภาคตรัสด้วยสัจจะ ๔ ฯจบหัวข้อในอันตรไปยยาลทั้งหลาย ฯ________
อภิสมยวรรคที่ ๑๐๑. นขสิขสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๘–๑๓๐