[๔๖๑] พระผู้มีพระภาค ผู้สุคตศาสดา ครั้นได้ตรัสไวยากรณภาษิตนี้จบลงแล้ว จึงตรัสพระคาถาประพันธ์ต่อไปว่าปาจีนวังสบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อติวระ วงกฏบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อโรหิตัสสะ สุปัสสบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อสุปปิยาและเวปุลลบรรพตของหมู่มนุษย์ชื่อมาคธะ สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ มีอันเกิดขึ้นแลเสื่อมไปเป็นธรรมดา ครั้นเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป ความที่สังขารเหล่านั้นสงบระงับไปเป็นสุข ดังนี้ ฯจบสูตรที่ ๑๐รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. ทุคคตสูตร ๒. สุขิตสูตร ๓. ติงสมัตตาสูตร๔. มาตุสูตร ๕. ปิตุสูตร ๖. ภาตุสูตร๗. ภคินีสูตร ๘. ปุตตสูตร ๙. ธีตุสูตร๑๐. เวปุลลปัพพตสูตรจบอนมตัคคสังยุตต์ที่ ๓___________
กัสสปสังยุตต์๑. สันตุฏฐสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๙๑–๑๙๒