[๕๘๑] พระผู้มีพระภาคตรัสว่า ดูกรอานนท์ เรากล่าวถึงลาภสักการะและชื่อเสียงว่าเป็นอันตรายแก่เจโตวิมุติอันไม่กำเริบของภิกษุขีณาสพนั้นหามิได้แต่เรากล่าวถึงลาภสักการะและชื่อเสียง ว่าเป็นอันตรายแก่ธรรมเครื่องอยู่เป็นสุขในปัจจุบัน อันภิกษุขีณาสพผู้ไม่ประมาทมีความเพียร มีตนส่งไปแล้วอยู่นั้นบรรลุแล้ว กะเธอทั้งหลาย ดูกรอานนท์ ลาภสักการะและชื่อเสียง ทารุณเผ็ดร้อน หยาบคาย เป็นอันตรายแก่การบรรลุธรรมอันเกษมจากโยคะ ซึ่งไม่มีธรรมอื่นยิ่งไปกว่านี้ เพราะเหตุนั้นแล อานนท์ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้ว่าเราทั้งหลายจักละลาภสักการะและชื่อเสียงที่เกิดขึ้นแล้วเสีย และลาภสักการะและชื่อเสียงที่บังเกิดขึ้นแล้ว จักครอบงำจิตของเราทั้งหลายตั้งอยู่ไม่ได้ เธอทั้งหลายพึงศึกษาอย่างนี้แหละ ฯจบสูตรที่ ๑๐จบตติยวรรคที่ ๓_________รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. มาตุคามสูตร ๒. ชนปทกัลยาณีสูตร๓. ปุตตสูตร ๔. เอกธีตุสูตร๕. สมณพราหมณสูตรที่ ๑ ๖. สมณพราหมณสูตรที่ ๒๗. สมณพราหมณสูตรที่ ๓ ๘. ฉวิสูตร๙. รัชชุสูตร ๑๐. ภิกขุสูตร ฯ________
จตุตถวรรคที่ ๔๑. ภินทิสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๓๕–๒๓๖