[๑๖๔]ก็โดยสมัยนั้นแล ภิกษุรูปหนึ่งยืนแอบฟังพระผู้มีพระภาคอยู่ พระผู้มีพระภาคทอดพระเนตรเห็นภิกษุนั้นแล้ว ตรัสถามเธอว่า ดูกรภิกษุ เธอได้ฟังธรรมปริยายนี้แล้วหรือภิกษุนั้นกราบทูลว่า ได้ฟังแล้ว พระเจ้าข้า ฯพ. ดูกรภิกษุ เธอจงเรียน จงทรงจำธรรมปริยายนี้ไว้เถิดเพราะว่าธรรมปริยายนี้ประกอบด้วยประโยชน์ เป็นเบื้องต้นแห่งพรหมจรรย์ ฯจบสูตรที่ ๑๐จบโยคักเขมิวรรรคที่ ๑____________________________________รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. โยคักเขมิสูตร ๒. อุปาทายสูตร ๓. ทุกขสูตร ๔.โลกสูตร๕. เสยยสูตร๖. สังโยชนสูตร ๗. อุปาทานสูตร ๘. อปริชานสูตรที่ ๑ ๙.อปริชานสูตรที่ ๒ ๑๐.อุปัสสุติสูตร ฯ_____________________
โลกกามคุณวรรคที่ ๒มารปาสสูตรที่ ๑พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๔–๙๕