[๓๙๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย เพราะไม้สองอันเสียดสีกัน เพราะการเสียดสีกันจึงเกิดไออุ่นจึงเกิดไฟ เพราะแยกไม้สองอันนั้นแหละออกจากกันไออุ่นที่เกิดเพราะการเสียดสีนั้นย่อมดับไป สงบไป ฉันใด ดูกรภิกษุทั้งหลาย เวทนา ๓ นี้ก็ฉันนั้นเหมือนกันแล เกิดแต่ผัสสะ มี
ผัสสะเป็นมูล มีผัสสะเป็นเหตุ มีผัสสะเป็นปัจจัย เวทนาอันเกิดแต่ผัสสะ เกิดขึ้นเพราะอาศัยผัสสะที่เกิดแต่ปัจจัยนั้น ย่อมดับเพราะผัสสะที่เกิดแต่ปัจจัยนั้นดับไป ฯจบสูตรที่ ๑๐จบเวทนาสังยุตต์ ปฐมกสคาถวรรค__________________รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. สมาธิสูตร ๒. สุขสูตร๓. ปหานสูตร ๔. ปาตาลสูตร๕. ทัฏฐัพพสูตร ๖. สัลลัตถสูตร๗. เคลัญญสูตรที่ ๑ ๘. เคลัญญสูตรที่ ๒๙. อนิจจสูตร ๑๐. ผัสสมูลกสูตร ฯ___________________
รโหคตวรรคที่ ๒รโหคตสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๒๙–๒๓๑