วิภังคสูตร

สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · เล่ม ๑๙ ข้อ ๑๒๐๔

 [๑๒๐๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุเมื่อเจริญ กระทำให้มาก ซึ่งอิทธิบาท ๔ อย่างนี้แลย่อมกระทำให้แจ้งซึ่งเจโตวิมุติ ปัญญาวิมุติ อันหาอาสวะมิได้ เพราะอาสวะทั้งหลายสิ้นไปด้วยปัญญาอันยิ่งเอง ในปัจจุบัน เข้าถึงอยู่.  (พึงขยายอภิญญาแม้ทั้งหกให้พิสดาร)  จบ สูตรที่ ๑๐  จบ ปาสาทกัมปนวรรคที่ ๒  -----------  รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ  ๑. ปุพพสูตร ๒. มหัปผลสูตร  ๓. ฉันทสูตร ๔. โมคคัลลานสูตร  ๕. พราหมณสูตร ๖. สมณพราหมณสูตรที่ ๑  ๗. สมณพราหมณสูตรที่ ๒ ๘. อภิญญาสูตร  ๙. เทสนาสูตร ๑๐. วิภังคสูตร.  ------------  อโยคุฬวรรคที่ ๓  มรรคสูตร  ว่าด้วยปฏิปทาแห่งการเจริญอิทธิบาท

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๙๐–๒๙๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง