วิกาลโภชนสูตร

สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · เล่ม ๑๙ ข้อ ๑๗๗๒

 [๑๗๗๒] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ฉันนั้นเหมือนกัน สัตว์ผู้งดเว้นจากคำเพ้อเจ้อ มีน้อยโดยที่แท้ สัตว์ผู้ไม่งดเว้นจากคำเพ้อเจ้อมีมากกว่า ฯลฯ.  จบ สูตรที่ ๗  พีชสูตร  ว่าด้วยสัตว์ผู้เว้นการพรากพืชคามมีน้อย

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๖๒

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง