นิพพานสูตร

สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · เล่ม ๑๙ ข้อ ๔๓๔

 [๔๓๔] ดูกรภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ เหล่านี้ อันบุคคลเจริญแล้ว กระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อคลายกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบระงับ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน โพชฌงค์ ๗ เป็นไฉน? คือ สติสัมโพชฌงค์ฯลฯ อุเบกขาสัมโพชฌงค์ ดูกรภิกษุทั้งหลาย โพชฌงค์ ๗ เหล่านี้แล อันบุคคลเจริญแล้วกระทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความหน่ายโดยส่วนเดียว เพื่อคลายความกำหนัด เพื่อความดับ เพื่อความสงบระงับ เพื่อความรู้ยิ่ง เพื่อความตรัสรู้ เพื่อนิพพาน.  จบ สูตรที่ ๑๐  จบ คิลานวรรคที่ ๒  -----------  รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ  ๑. ปาณูปมสูตร ๒. สุริยูสมสูตรที่ ๑ ๓. สุริยูปมสูตรที่ ๒ ๔. คิลานสูตรที่ ๑ ๕. คิลานสูตรที่ ๒ ๖. คิลานสูตรที่ ๓ ๗. ปารคามีสูตร ๘. วิรัทธสูตร ๙. อริยสูตร ๑๐. นิพพานสูตร  -----------  อุทายิวรรคที่ ๓  โพธนสูตร  ที่เรียกว่าโพชฌงค์เพราะเป็นไปเพื่อตรัสรู้

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๑–๑๑๒

อธิบายเนื้อหา