อาทิจจสูตร

สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · เล่ม ๑๙ ข้อ ๕๒๑

 [๕๒๑] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ก็ภิกษุผู้มีมิตรดี ย่อมเจริญโพชฌงค์ ๗ ย่อมกระทำให้มากซึ่งโพชฌงค์ ๗ อย่างไรเล่า? ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมเจริญสติสัมโพชฌงค์ อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ฯลฯ ย่อมเจริญอุเบกขาสัมโพชฌงค์อันอาศัยวิเวก อาศัยวิราคะ อาศัยนิโรธ น้อมไปในการสละ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ภิกษุผู้มีมิตรดีย่อมเจริญโพชฌงค์ ๗ ย่อมกระทำให้มากซึ่งโพชฌงค์ ๗ อย่างนี้แล.  จบ สูตรที่ ๑๐  จบ จักกวัตติวรรคที่ ๕  ------------  รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ  ๑. วิธาสูตร ๒. จักกวัตติสูตร  ๓. มารสูตร ๔. ทุปปัญญสูตร  ๕. ปัญญวาสูตร ๖. ทฬิททสูตร  ๗. อทฬิททสูตร ๘. อาทิจจสูตร  ๙. อังคสูตรที่ ๑ ๑๐. อังคสูตรที่ ๒  --------------  หมวด ๖ แห่งโพชฌงค์ที่ ๖  อาหารสูตร  อาหารของนิวรณ์

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๓๐–๑๓๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง