วิภังคสูตร

สุตตันตปิฎก สังยุตตนิกาย มหาวารวรรค · เล่ม ๑๙ ข้อ ๘๑๓

 [๘๑๓] ภิกษุย่อมพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ มีความเพียร มีสัมปชัญญะ มีสติกำจัดอภิชฌาและโทมนัสในโลกเสีย เมื่อเธอพิจารณาเห็นธรรมในธรรมอยู่ ย่อมกำหนดรู้ธรรมได้ เพราะกำหนดรู้ธรรมได้ จึงเป็นอันชื่อว่ากระทำให้แจ้งซึ่งอมตะ.  จบ สูตรที่ ๘  ภาวนาสูตร  การเจริญสติปัฏฐาน ๔

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๐๑

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง