[๓๕๓] ภิกษุกล่าวว่า ท่านจงรู้ดินนี้ ท่านจงให้ดินนี้ ท่านจงนำดินนี้มา เรามีความต้องการด้วยดินนี้ ท่านจงทำดินนี้ให้เป็นกัปปิยะ ดังนี้ ๑ ภิกษุไม่แกล้ง ๑ ภิกษุไม่มีสติ ๑ภิกษุไม่รู้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.
มุสาวาทวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.
ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๑ จบ.
______________
หัวข้อประจำเรื่อง๑. มุสาวาทสิกขาบท ว่าด้วยพูดเท็จ๒. โอมสวาทสิกขาบท ว่าด้วยพูดเสียดสี๓. เปสุญญสิกขาบท ว่าด้วยพูดส่อเสียด๔. ปทโสธัมมสิกขาบท ว่าด้วยสอนธรรมว่าพร้อมกัน๕. ปฐมสหเสยยสิกขาบท ว่าด้วยนอนร่วมกับอนุปสัมบัน๖. ทุติยสหเสยยสิกขาบท ว่าด้วยนอนร่วมกับมาตุคาม๗. ธัมมเทสนาสิกขาบท ว่าด้วยแสดงธรรม๘. ภูตาโรจนสิกขาบท ว่าด้วยบอกอุตตริมนุสสธรรม๙. ทุฏฐุลลาโรจนสิกขาบท ว่าด้วยบอกอาบัติชั่วหยาบ๑๐. ปฐวีขณนสิกขาบท ว่าด้วยขุดดิน
______________
ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๒
๒. ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๑
เรื่องภิกษุชาวรัฐอาฬวีพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๔๖–๓๔๗