[๔๐๕] ภิกษุไม่แกล้ง ๑ ภิกษุไม่มีสติ ๑ ภิกษุไม่รู้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.
ภูตคามวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.
ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๒ จบ.
_______________
หัวข้อประจำเรื่อง๑. ภูตคามสิกขาบท ว่าด้วยพรากของเขียว๒. อัญญวาทสิกขาบท ว่าด้วยแกล้งกล่าวคำอื่น๓. อุชฌาปนสิกขาบท ว่าด้วยโพนทะนา๔. ปฐมเสนาสนสิกขาบท ว่าด้วยหลีกไปไม่เก็บเสนาสนะ๕. ทุติยเสนาสนสิกขาบท ว่าด้วยใช้เสนาสนะแล้วไม่เก็บ๖. อนูปขัชชสิกขาบท ว่าด้วยนอนแทรกแซง๗. นิกกัฑฒนสิกขาบท ว่าด้วยการฉุดคร่าภิกษุ๘. เวหาสกุฎีสิกขาบท ว่าด้วยนั่งนอนบนร่างร้าน๙. มหัลลกสิกขาบท ว่าด้วยการสร้างวิหารใหญ่๑๐. สัปปาณกสิกขาบท ว่าด้วยใช้น้ำมีตัวสัตว์. ฯ
_______________
ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๓
๓. โอวาทวรรค สิกขาบทที่ ๑
เรื่องพระฉัพพัคคีย์พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๘๐–๓๘๒