สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๒ · เล่ม ๒ ข้อ ๖๓๐

 [๖๓๐] ภิกษุไม่มีความประสงค์จะหัวเราะ ๑ ภิกษุเก็บบริขารที่ผู้อื่นวางไว้ไม่ดี ๑ ภิกษุเก็บไว้ด้วยหวังสั่งสอนแล้วจึงจะคืนให้ ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.  สุราปานวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.  ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๖ จบ.  ___________  หัวข้อประจำเรื่อง๑. สุราปานสิกขาบท ว่าด้วยการดื่มสุรา๒. อังคุลิปโตทกสิกขาบท ว่าด้วยการจี้๓. หัสสธัมมสิกขาบท ว่าด้วยการเล่นน้ำ๔. อนาทริยสิกขาบท ว่าด้วยความไม่เอื้อเฟื้อ๕. ภิงสาปนสิกขาบท ว่าด้วยการหลอนภิกษุ๖. โชติสมาทหนสิกขาบท ว่าด้วยการติดไฟ๗. นหานสิกขาบท ว่าด้วยการอาบน้ำ๘. ทุพพัณณกรณสิกขาบท ว่าด้วยของสำหรับทำให้เสียสี๙. วิกัปปนสิกขาบท ว่าด้วยการวิกัปจีวร และ๑๐. จีวราปนิธานสิกขาบท ว่าด้วยการซ่อนจีวร  ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗  ๗. สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๑  เรื่องพระอุทายี

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๓๗–๕๓๘

อธิบายเนื้อหา