สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๒ · เล่ม ๒ ข้อ ๖๗๙

 [๖๗๙] ภิกษุรู้อยู่ว่า สมณุทเทสไม่ใช่ผู้ถูกสงฆ์นาสนะ ๑ ภิกษุรู้อยู่ว่า สมณุทเทสยอมสละทิฏฐินั้นแล้ว ๑ ภิกษุวิกลจริต ๑ ภิกษุอาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.  สัปปาณกวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.  ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๗ จบ.  __________  หัวข้อประจำเรื่อง๑. สัญจิจจปาณสิกขาบท ว่าด้วยแกล้งฆ่าสัตว์๒. สัปปาณกสิกขาบท ว่าด้วยบริโภคน้ำมีตัวสัตว์๓. อุกโกฏนสิกขาบท ว่าด้วยฟื้นอธิกรณ์  ๔. ทุฏฐุลลสิกขาบท ว่าด้วยปิดอาบัติชั่วหยาบ๕. อูนวีสติวัสสสิกขาบท ว่าด้วยอุปสมบทกุลบุตรมีอายุ หย่อน ๒๐ ปี๖. เถยยสัตถสิกขาบท ว่าด้วยเดินทางร่วมกับพ่อค้าผู้เป็นโจร๗. สังวิธานสิกขาบท ว่าด้วยชักชวนมาตุคามเดินทางสายเดียวกัน๘. อริฏฐสิกขาบท ว่าด้วยพระอริฏฐะ๙. อุกขิตตสัมโภคสิกขาบท ว่าด้วยการคบหากับภิกษุผู้ถูกสงฆ์ยกวัตร๑๐. กัณฑกสิกขาบท ว่าด้วยสมณุทเทสชื่อกัณฑกะ  ___________  ปาจิตตีย์ วรรคที่ ๘  ๘. สหธรรมิกวรรค สิกขาบทที่ ๑  เรื่องพระฉันนะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๗๐–๕๗๒

อธิบายเนื้อหา