[๖๘๓] บทว่า ผู้ศึกษาอยู่ คือ ผู้ใคร่จะสำเหนียก.บทว่า ควรรู้ทั่วถึง คือ ควรทราบไว้.บทว่า ควรสอบถาม คือ ควรไต่ถามดู ว่าสิกขาบทนี้เป็นอย่างไร สิกขาบทนี้มีเนื้อความเป็นอย่างไร.บทว่า ควรตริตรอง คือ ควรคิด ควรพินิจ.คำว่า นี้เป็นสามีจิกรรมในเรื่องนั้น ความว่า นี้เป็นความถูกยิ่งในเรื่องนั้น.
อนาปัตติวารพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๕๗๔