สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๒ · เล่ม ๒ ข้อ ๘๒๙

 [๘๒๙] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์รับบิณฑบาตถึงล้นบาตร ...  พระบัญญัติ๑๗๕. ๓๐. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราจักรับบิณฑบาตจดเสมอขอบบาตร.  สิกขาบทวิภังค์อันภิกษุพึงรับบิณฑบาตเสมอขอบปากบาตร ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อ รับบิณฑบาตจนล้น ต้องอาบัติทุกกฏ.  อนาปัตติวารไม่แกล้ง ๑ เผลอ ๑ ไม่รู้ตัว ๑ มีอันตราย ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกะ ๑ ไม่ต้องอาบัติแล.  ขัมภกตวรรค สิกขาบทที่ ๑๐ จบ.  วรรคที่ ๓ จบ.  __________________  วรรคที่ ๔ สักกัจจวรรค  สิกขาบทที่ ๑

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๖๗๘–๖๗๙

อธิบาย
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง