สิกขาบทวิภังค์

วินัยปิฎก มหาวิภังค์ ภาค ๒ · เล่ม ๒ ข้อ ๘๗๕

 [๘๗๕] สาวัตถีนิทาน. ครั้งนั้น พระฉัพพัคคีย์เดินไปนอกทาง แสดงธรรมแก่บุคคลผู้เดินไปในทาง ...  พระอนุบัญญัติ๒๑๗. ๗๒. ภิกษุพึงทำความศึกษาว่า เราเดินไปนอกทาง จักไม่แสดงธรรมแก่คนไม่เจ็บไข้ ผู้ไปอยู่ในทาง.  สิกขาบทวิภังค์อันภิกษุผู้เดินไปนอกทาง ไม่พึงแสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้เดินไปในทาง ภิกษุใดอาศัยความไม่เอื้อเฟื้อเดินไปนอกทาง แสดงธรรมแก่คนไม่เป็นไข้ผู้เดินไปในทาง ต้องอาบัติทุกกฏ.  อนาปัตติวารไม่แกล้ง ๑ เผลอ ๑ ไม่รู้ตัว ๑ อาพาธ ๑ มีอันตราย ๑ วิกลจริต ๑ อาทิกัมมิกะ ๑ไม่ต้องอาบัติแล.  ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๑๒ จบ.  ธรรมเทศนาปฏิสังยุต ๑๖ สิกขาบท จบ.  _______________  ปกิณกะ ๓ สิกขาบท  ปาทุกาวรรค สิกขาบทที่ ๑๓

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๑๑

อธิบาย
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง