อาสวักขยสูตร

สุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต · เล่ม ๒๒ ข้อ ๗๐

 [๗๐] ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้ อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้วย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นอาสวะทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการเป็นไฉนคือ ภิกษุในธรรมวินัยนี้ ย่อมพิจารณาเห็นว่าไม่งามในกาย ๑ มีความสำคัญว่าเป็นของปฏิกูลในอาหาร ๑ มีความสำคัญว่าไม่น่ายินดีในโลกทั้งปวง ๑ พิจารณาเห็นว่าไม่เที่ยงในสังขารทั้งปวง ๑ เข้าไปตั้งมรณสัญญาไว้ในภายใน ๑ ดูกรภิกษุทั้งหลาย ธรรม ๕ ประการนี้แล อันบุคคลเจริญแล้ว ทำให้มากแล้ว ย่อมเป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะทั้งหลาย ฯ  จบสูตรที่ ๑๐  จบสัญญาวรรคที่ ๒  __________________  รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. สัญญาสูตรที่ ๑ ๒. สัญญาสูตรที่ ๒๓. วัฑฒิสูตรที่ ๑ ๔. วัฑฒิสูตรที่ ๒๕. สากัจฉสูตร ๖. สาชีวสูตร๗. อิทธิปาทสูตรที่ ๑ ๘. อิทธิปาทสูตรที่ ๒๙. นิพพิทาสูตร ๑๐. อาสวักขยสูตร ฯ  __________________  โยธาชีววรรคที่ ๓  ๑. เจโตวิมุติสูตรที่ ๑

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๗๔–๗๖

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง