สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต · เล่ม ๒๕ ข้อ ๑๐๙
[๑๐๙] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี ก็สมัยนั้นแล ท่านพระสารีบุตรนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง พิจารณาความสงบระงับของตนอยู่ ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาค พระผู้มีพระภาคได้ทรงเห็นท่านพระสารีบุตรนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรงพิจารณาความสงบระงับของตนอยู่ในที่ไม่ไกล ฯลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนี้แล้ว ได้ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่าภิกษุผู้มีจิตสงบระงับ มีตัณหาอันจะนำไปในภพตัดขาดแล้วชาติสงสารสิ้นแล้ว พ้นแล้วจากเครื่องผูกแห่งมาร ฯจบสูตรที่ ๑๐จบเมฆิยวรรคที่ ๔
รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. เมฆิยสูตร ๒. อุทธตสูตร๓. โคปาลสูตร ๔. ชุณหสูตร๕. นาคสูตร ๖. ปิณโฑลภารทวาชสูตร๗. สาริปุตตสูตร ๘. สุนทรีสูตร๙. อุปเสนวังคันตปุตตสูตร ๑๐. สาริปุตตสูตร ฯ
อุทาน โสณเถรวรรคที่ ๕
๑. ราชสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๑–๑๐๓