สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ขุททกปาฐ-ธรรมบท-อุทาน-อิติวุตตกะ-สุตตนิบาต · เล่ม ๒๕ ข้อ ๑๒๖
[๑๒๖] ข้าพเจ้าได้สดับมาแล้วอย่างนี้สมัยหนึ่ง พระผู้มีพระภาคประทับอยู่ ณ พระวิหารเชตวัน อารามของท่านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ใกล้พระนครสาวัตถี สมัยนั้นแล ท่านพระจูฬปันถกะนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรงดำรงสติไว้จำเพาะหน้า ในที่ไม่ไกลพระผู้มีพระภาคพระผู้มีพระภาคได้ทรงเห็นท่านพระจูฬปันถกะนั่งคู้บัลลังก์ ตั้งกายตรง ดำรงสติไว้จำเพาะหน้า ในที่ไม่ไกล ฯลำดับนั้นแล พระผู้มีพระภาคทรงทราบเนื้อความนี้แล้ว ได้ทรงเปล่งอุทานนี้ในเวลานั้นว่าภิกษุมีกายตั้งมั่นแล้ว มีใจตั้งมั่นแล้ว ยืนอยู่ก็ดี นั่งอยู่ก็ดีนอนอยู่ก็ดีควบคุมสตินี้ไว้อยู่ เธอพึงได้คุณวิเศษทั้งเบื้องต้นและเบื้องปลาย ครั้นได้คุณวิเศษทั้งเบื้องต้นและเบื้องปลายแล้ว พึงถึงสถานที่เป็นที่ไม่เห็นแห่งมัจจุราช ฯจบสูตรที่ ๑๐จบโสณเถรวรรคที่ ๕____________รวมพระสูตรที่มีในวรรคนี้ คือ๑. ราชสูตร ๒. อัปปายุกาสูตร๓. สุปปพุทธกุฏฐิสูตร ๔. กุมารกสูตร๕. อุโปสถสูตร ๖. โสณสูตร๗. กังขาเรวตสูตร ๘. อานันทสูตร๙. สัททายมานสูตร ๑๐. จูฬปันถกสูตร ฯ
อุทาน ชัจจันธวรรคที่ ๖๑. อายุสมโอสัชชนสูตรพระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๘–๑๑๙