ปโรสตวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๐๓

 [๑๐๓] คนมีเวรกันอยู่ในที่ใด บัณฑิตไม่ควรอยู่ในที่นั้น เพราะเมื่ออยู่ในพวก  คนมีเวรกันคืนเดียว หรือสองคืน ก็อยู่เป็นทุกข์.  จบ เวริชาดกที่ ๓.  ๔. มิตตวินทชาดก  โทษผู้ลุอำนาจความปรารถนา

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๔

อธิบายเนื้อหา