[๑๐๓๓] ผู้ใดพิจารณาเห็นศีล ปัญญา และสุตะในตน ผู้นั้นย่อมประพฤติประ โยชน์ได้ทั้งสองฝ่าย คือ ทั้งตน และผู้อื่น.