๗. ติตติรชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๑๗

 [๑๑๗] วาจาที่ดังเกินไป ความเป็นผู้มีกำลังแรงเกินไป บุคคลกล่าวล่วงเวลา  ย่อมฆ่าบุคคลผู้มีปัญญาทรามเสีย ดุจวาจาที่ฆ่านกกระทาผู้ขันดังเกินไป  ฉะนั้น.  จบ ติตติรชาดกที่ ๗.  ๘. วัฏฏกชาดก  ว่าด้วยการใช้ความคิด

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๘–๓๙

อธิบายเนื้อหา