๕. จุลลโพธิชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๓๗๓

 [๑๓๗๓] ชนทั้งหลายย่อมยินดีด้วยความโกรธที่เกิดขึ้นแล้ว ชื่อว่าเป็นศัตรูหา  ทุกข์ให้แก่ตนเอง ความโกรธนั้นเกิดขึ้นแก่อาตมภาพแล้ว ยังไม่เสื่อม  คลายไป ความโกรธเป็นอารมณ์ของคนไร้ปัญญา.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๕๙

อธิบายเนื้อหา