๕. จุลลโพธิชาดก

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๓๗๕

 [๑๓๗๕] บุคคลถูกความโกรธครอบงำแล้ว ย่อมละทิ้งกุศลเสีย ย่อมซัดส่าย  ประโยชน์แม้มากมายได้ เขาประกอบด้วยเสนา คือ กิเลสหมู่ใหญ่ที่  น่ากลัว มีกำลัง สามารถปราบผู้อื่นให้อยู่ในอำนาจได้ ความโกรธนั้น  ยังไม่เสื่อมคลายไปจากอาตมภาพ ขอถวายพระพร.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๕๙

อธิบายเนื้อหา