กัจจานิวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๑๕๗๒

 [๑๕๗๒] คนฉลาดพึงดับไฟที่ไหม้เรือนด้วยน้ำ ฉันใด คนผู้เป็นนักปราชญ์ได้รับ  การศึกษามาดี มีปัญญาเฉลียวฉลาด พึงรีบกำจัดความโศกที่เกิดขึ้นโดย  ฉับพลัน เหมือนลมพัดปุยนุ่น ฉันนั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๘๗

อธิบายเนื้อหา