กาสาววรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๓๑๐

 [๓๑๐] ท่านอย่าพูดเพ้อถึงความที่ตนเป็นคนโง่เขลาไปเลย คนเช่นท่านจะเรียกว่า  ผู้สามารถไม่ได้ ท่านถูกความเร่าร้อน คือ ราคะ โทสะ โมหะ และมานะ  เผารนอยู่เสมอ ไม่อาจจะกำจัดเราได้เลย จะต้องหนีเราไป กองพล  ของเราจักย่ำยีท่านหมดทั้งกองพล ดุจช้างเมามันขยี้ไม้อ้อด้วยเท้า ฉะนั้น.  จบ ทุติยปลายิชาดกที่ ๑๐.  จบ กาสาววรรคที่ ๘.  _________________  รวมชาดกที่มีในวรรคนี้ คือ  ๑. กาสาวชาดก ๒. จุลลนันทิยชาดก  ๓. ปุฏภัตตชาดก ๔. กุมภีลชาดก  ๕. ขันติวรรณนชาดก ๖. โกสิยชาดก  ๗. คูถปาณกชาดก ๘. กามนีตชาดก  ๙. ปลายิชาดก ๑๐. ทุติยปลายิชาดก.  _________________  ๙. อุปาหนวรรค  ๑. อุปาหนชาดก  อนารยชนย่อมใช้ศิลปะในทางผิด

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๘๘–๘๙

อธิบายเนื้อหา