สิคาลวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๓๓๔

 [๓๓๔] สุนัขตัวใด ไม่กัดเชือกหนังให้ขาด สุนัขตัวนั้น โง่เขลามาก สุนัขควร  จะเปลื้องตนเสียจากเครื่องผูก กินเชือกหนังเสียให้อิ่ม แล้วจึงค่อย  กลับไปยังที่อยู่ของตน.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๙๓

อธิบายเนื้อหา