ปทุมวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๔๐๐

 [๔๐๐] ปูทอง มีนัยน์ตาอันยาว มีหนังเป็นกระดูก เป็นสัตว์อยู่ในน้ำ ไม่มีขน  ฉันถูกปูทองนั้นหนีบไว้แล้ว จึงร้องขอความช่วยเหลือ เจ้าอย่าทิ้งฉัน  ผู้คู่ชีวิตเสียเลย.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๐๗

อธิบายเนื้อหา