อัพภันตรวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๔๔๕

 [๔๔๕] ผู้ใด คบหากับบุคคลผู้ประเสริฐ ผู้นั้นชื่อว่า เป็นผู้มีส่วนอันประเสริฐ  ด้วย เราสมานไมตรีกับพระยาโจรคนเดียวก็ปลดเปลื้องท่านทั้งหลาย  ผู้ต้องโทษได้ทั้งร้อยคน.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๑๖

อธิบายเนื้อหา