กาลิงควรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๕๐๙

 [๕๐๙] ผู้ใด ได้ทำความดีงามไว้แต่กาลก่อนแล้ว ผู้นั้นชื่อว่า ได้ทำกิจที่ทำได้แสน  ยากในโลก ภายหลัง เขาจะทำก็ตาม ชื่อว่า เป็นบุคคลผู้ควรบูชายิ่งนัก.  จบ มหาอัสสาโรหชาดกที่ ๒.  ๓. เอกราชชาดก  คุณธรรมคือขันติและตบะ

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๒๙

อธิบายเนื้อหา