โกกิลวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๖๒๔

 [๖๒๔] เพราะฉะนั้น บัณฑิตควรรักษาวาจาไว้ ทั้งในกาลควรพูด และไม่ควร  ไม่ควรพูดให้ล่วงเวลา แม้ในบุคคลผู้เสมอกับตน.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๔๗

อธิบายเนื้อหา