จุลลกุณาลวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๖๘๐

 [๖๘๐] ในเวลาที่จะต้องทำช้าๆ ผู้ใด รีบด่วนทำเสียเร็ว ในเวลาที่จะต้องรีบด่วน  ทำกลับทำช้าไป ผู้นั้น ย่อมตัดรอนประโยชน์ของตนเอง เหมือนคน  เหยียบใบตาลแห้งแหลกละเอียดไป ฉะนั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๖

อธิบายเนื้อหา