จุลลกุณาลวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๖๘๒

 [๖๘๒] เป็นอย่างไรหนอ เกสวะดาบสผู้ควรบูชาของข้าพเจ้าทั้งหลายจึงละความ  เป็นพระเจ้าพาราณสีผู้เป็นจอมมนุษย์ ซึ่งสามารถให้สำเร็จประสงค์ทุก  อย่างทุกประการ แล้วมายินดีอยู่ในอาศรมของกัปปดาบส?

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๕๗

อธิบายเนื้อหา