อาวาริยวรรค

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย ชาดก ภาค ๑ · เล่ม ๒๗ ข้อ ๘๔๐

 [๘๔๐] ข้าแต่พระราชา บุคคลแม้จะมีเวทมนต์ตั้งพัน เป็นพหูสูต กระทำแต่  กรรมอันลามกทั้งหลาย ไม่พึงประพฤติธรรม ผู้นั้น อาศัยความเป็น  พหูสูตนั้น ไม่ประพฤติจรณธรรม จะพึงพ้นจากทุกข์ไปไม่ได้.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๑๘๔

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง