จูฬวิยูหสุตตนิทเทสที่ ๑๒

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย มหานิทเทส · เล่ม ๒๙ ข้อ ๖๕๕

 [๖๕๕] ก็การบูชาธรรมเป็นทางดำเนินของตน ของพวกสมณพราหมณ์เป็นของ  จริง เหมือนดังพวกสมณพราหมณ์สรรเสริญธรรมเป็นทางดำเนินของตน  วาทะทั้งปวงก็พึงเป็นของจริง เพราะความหมดจดของพวกสมณพราหมณ์  เหล่านั้น เป็นของเฉพาะตัวเท่านั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๐๓

อธิบายเนื้อหา