ตุวฏกสุตตนิทเทสที่ ๑๔

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย มหานิทเทส · เล่ม ๒๙ ข้อ ๗๕๖

 [๗๕๖] ภิกษุไม่พึงหวั่นไหวในเพราะความนินทา ถูกเขาสรรเสริญแล้ว ไม่พึง  ฟูขึ้น พึงบรรเทาความโลภ พร้อมกับความตระหนี่ ความโกรธ และ  การพูดส่อเสียด.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๓๖๔

อธิบายเนื้อหา