สาริปุตตสุตตนิทเทสที่ ๑๖

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย มหานิทเทส · เล่ม ๒๙ ข้อ ๙๒๙

 [๙๒๙] ภิกษุผู้เป็นธีรชน มีสติ ประพฤติในธรรมเป็นส่วนสุดรอบ ไม่พึงกลัว  ต่อภัย ๕ ประการ คือ ตัวเหลือบ สัตว์ไต่ตอม สัตว์เลื้อยคลาน  สัมผัสแต่มนุษย์ และภัยแต่สัตว์สี่เท้า.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๔๖๔–๔๖๕

อธิบายเนื้อหา