ขัคควิสาณสุตตนิทเทส

สุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย จูฬนิทเทส · เล่ม ๓๐ ข้อ ๗๐๖

 [๗๐๖] ถ้าไม่พึงได้สหายผู้มีปัญญา ผู้เที่ยวไปด้วยกัน มีปกติอยู่ด้วย  กรรมดี เป็นนักปราชญ์ ก็พึงเที่ยวไปผู้เดียวเหมือนนอแรด  ดังพระราชา ทรงละแว่นแคว้นที่ทรงชนะแล้ว เสด็จเที่ยว  ไปพระองค์เดียว ฉะนั้น.

พระไตรปิฎกภาษาไทย ฉบับหลวง · หน้า ๒๗๙

อธิบายเนื้อหา
ข้อความนี้ปรากฏที่อื่นอีก แห่ง